Shay

Gevoelige plekken in Rotterdam

Tekst: Mark Boninsegna
Fotografie: Ruud Baan

Bij Shay Kreuger (1981) draait veel om haar stem. Ze is radio-dj van het programma ‘Soul Night’ op NPO Radio 2. Bij RTL Boulevard schuift ze vaak aan als muziekdeskundige. Ook doet ze voice-overs voor RTL Tonight. In haar vrije tijd gaat Shay graag de stad in. Om koffie te drinken, te lunchen, bekenden te ontmoeten, gedichten te schrijven of te genieten van mooie uitzichten.

#1 Het Park

‘Shay’s Park is ontstaan vanuit de gedachte om contact te hebben met mensen. Zo zat ik laatst bij de Coffee Company op de Oude Binnenweg. Dan realiseer ik me weer hoe ontzettend ik kan genieten van het kijken naar mensen. Om mensen te beleven. Eigenlijk zijn we in het leven allemaal hetzelfde aan het doen. Maar iedereen doet het wel op zijn eigen manier. Die interesse is eigenlijk Shay’s Park: op een bankje zitten met iemand en kijken hoe een gesprek ontstaat. Natuurlijk heb ik soms weleens een specifieke vraag voor iemand. Maar soms wil ik gewoon even lekker met iemand op een bankje zitten.’

Het Park is Shay’s favoriete park in de stad. ‘Het ligt midden in de stad, maar door de rust krijg je daar het gevoel dat je er volledig tussenuit bent. Het is er nog relatief rustig, waar andere parken in de stad in de zomer uitpuilen van de BBQ’s. Natuurlijk wordt ook hier gebarbecued, maar er is nog ruimte om rustig door het park te wandelen. Op een bankje te gaan zitten, voor je uit te kijken en te genieten van de natuur en de stilte. Het park wordt heel goed onderhouden. Het staat vol met prachtige bomen en mooie planten.’

#2 Parqiet

‘Bij Parqiet (Baden Powelllaan) drink ik altijd een bakkie koffie. Ik houd van goede koffie. Genietend van een flat white met havermelk met een lepeltje honing erin, ga ik dan op zoek naar de parkietjes in de bomen en geniet ik van het groen. Vaak neem ik ook een boekje mee, want ik houd van schrijven. Dan schrijf ik poëzie. Een van de eerste keren dat ik op het podium stond, was als poëet. Dat heb ik vanaf mijn eenentwintigste tot ongeveer mijn dertigste gedaan. Toentertijd had je ook instant poetry. Dan werd ik uitgenodigd bij een maatschappelijk debat en maakte ik poëzie van de gesprekken die ik hoorde. Ik heb ook poetry-avonden gepresenteerd. Ik ben dus bij best veel dingen in de poetry scene geweest.

Op een gegeven moment vond ik een andere vorm om mijn gedachten te destilleren en ben ik steeds meer radio gaan maken. Daardoor kreeg ik minder tijd voor poëzie. Ik ben wel poëzie blijven schrijven, maar niet meer zoveel als in het begin. Maar sinds kort komt dat gevoel weer terug. En dan ga ik toch weer schrijven en dan zie ik wel wat er gebeurt. Ik denk dat het nog wel wat stoffig is, omdat ik er zo lang uit geweest ben. Het is een talent dat je bezit, maar wel een talent dat je moet onderhouden. De dichter zit per definitie nog wel in me, alleen heb ik het nog niet op papier gezien. Dat komt uiteindelijk wel weer. Wanneer je ergens gewoon zit en je overgenomen wordt door schrijfkracht. Dat de pen het van je overneemt. Die flow vind ik het lekkerste wat er is. Dat je klaar bent met schrijven, het twee dagen later terugleest en trots bent op wat je geschreven hebt.’

#3 De Maas

‘Als ik een nummer zou moeten koppelen aan Rotterdam, dan is dat Relight My Fire van Dan Hartman. Als ik bijvoorbeeld de stad uitgegaan ben voor vakantie en ik rijd vanaf Schiphol weer terug naar huis, dan denk ik: ‘Ja! Relight my fire!’ Rotterdam is echt mijn stad. Ik hou van het ritme, van de mensen. Veel mensen zijn het misschien niet met me eens, maar ik vind Rotterdam een rustige stad. De Maas geeft mij rust. Ik hou van water. Mijn familie komt van Curaçao, een plek vlak bij de zee. Als ik daar op een rots ga zitten en over de oceaan heenkijk, dan vind ik dat echt prachtig. Maar het uitzicht langs de Maas is ook prachtig. Die hele skyline. En dat er dan opeens een watertaxi voorbijsjeest. Zo mooi.

Rotterdam is een gezellige stad, op sommige plekken een heel open en vriendelijke stad. Je kan met Rotterdammers gemakkelijk echt contact krijgen. Dan heb je even zo’n klein momentje met een vreemde. De mentaliteit van Rotterdam is met mij verweven. Hard voor weinig, nooit chagrijnig. Ik weet wat hard werken is. Dus die werkersmentaliteit, je schouders eronder, de directheid, dat is ook echt wie ik ben. Rotterdam heeft mij gevormd. Ik ben iemand die observeert. Ik zal niet snel over iemand oordelen. Dat probeer ik mezelf ook af te leren. Als ik echt wil weten hoe het met iemand zit, dan moet ik het van mijzelf aan diegene gaan vragen. Een oordeel vellen over iemand zonder dat je weet hoe het zit, is ontzettend gevaarlijk. Je doet de ander veel pijn door jezelf een klopje op de schouder te geven. Ik vind dat je mensen het voordeel van de twijfel moet geven, want ik wil dat ze dat ook bij mij doen. Misschien hebben mensen een idee dat ze me kennen, omdat ze mijn stem horen op de radio, of zien hoe ik beweeg op tv, maar dat zijn momentopnamen. Dus geef mij ook de ruimte om mij te leren kennen in mijn volledigheid. Als je dat niet doet, dan doe je de ander en jezelf tekort. Ieder mens is anders. Laten we open en meer ontvankelijk voor elkaar zijn. Dat is niet makkelijk, maar je kan het wel proberen. Laten we daar in elk geval wat meer bewust van zijn.’

#4 Het Nieuwe Instituut

‘Ook hier drink ik koffie, maar ik lunch er ook soms. Een vriendin van mij werkt daar in het cafégedeelte. Je kan er lekker eten. Het hoekje Rotterdam, waar Het Nieuwe Instituut is gevestigd, is prachtig. Hier komen drie dingen samen: kunst met Het Depot, natuur met het Museumpark en Het Nieuwe Instituut, waar ik ook jarenlang een muziekprogramma heb mogen presenteren. Ik krijg enorm veel energie van dit stukje Rotterdam. Als ik moet werken, een plan moet verzinnen of zo, dan ga ik het liefst hier zitten. Dan eet ik pindasoep of American pancakes. En ze hebben lavendellimonade. Wanneer je daar citroen bij doet, dan verandert de kleur van donkerblauw naar paars. Dat is echt magisch. Daar word ik heel blij van. Ik kom er eigenlijk op de een of andere manier ook altijd bekenden tegen. Rotterdam is eigenlijk ook gewoon een soort dorp.’